ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ- ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

4 ΚΥΚΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ: ΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ - Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΜΑΟΥΤΧΑΟΥΖΕΝ – ΟΔΥΣΣΕΙΑ - ΚΥΚΛΟΣ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ- ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ

Δεν είναι βέβαια είδηση ότι η Μαρία Φαραντούρη τραγουδά τη Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν ή τον Όμηρο: αυτό έκανε μια ζωή. Ούτε φυσικά εκπλήσσει κανέναν, που τέσσερις από τους λυρικότερους κύκλους του Μίκη Θεοδωράκη παίχτηκαν στο Μέγαρο Μουσικής της Αθήνας• αυτό δα θα έλειπε να μην παιζόντουσαν. Το πραγματικά ενδιαφέρον γι’ αυτή τη συναυλία (που, κατά τη συνήθεια των τελευταίων χρόνων, ηχογραφήθηκε και κυκλοφορεί σε cd) είναι το γεγονός ότι η ενορχήστρωση ανετέθη στον Γερμανό πιανίστα Henning Schmiedt, ο οποίος είχε κάνει θαύματα περίπου προ δεκαπενταετία, όταν μας παρέδωσε δύο εξαιρετικούς δίσκους (Poetica και Mikis Theodorakis Sigs His Songs), μπολιάζοντας την ήδη γνωστή μουσική του Θεοδωράκη με μια –υπέροχη και σύγχρονη– κεντροευρωπαϊκή ματιά. Για να πω ευθέως την άποψή μου, ο ενορχηστρωτής δεν έπιασε –ούτε καν πλησίασε– τα στάνταρ εκείνων των ηχογραφήσεων, η κλάση του όμως είναι τέτοια που, ακόμα και σε μια πιο πρόχειρη στιγμή του, είναι και πάλι καλύτερος από την οποιαδήποτε βερμπαλιστική θορυβώδη (και ανούσια εν τέλει) συμφωνική βερσιόν που πιθανόν να μας περίμενε από κάποιον άλλον. Το ορχηστικό σύνολο Berliner Instrumentalisten –με τη σύμπραξη των Ελλήνων Κώστα Μαρινάκη (μπουζούκι) και Δημήτρη Μαρινάκη (κρουστά)– αποδίδει με άνεση την παρτιτούρα, η Μαρία Φαραντούρη είναι σαν το ψάρι μέσα στο νερό, ενώ ο Χρήστος Θηβαίος (που συμμετέχει ερμηνεύοντας κάποια τραγούδια από τον Όμηρο), χωρίς να είναι κακός, μού ακούστηκε υπερβολικά αγχωμένος, στην προσπάθεια να αφήσει το προσωπικό αποτύπωμά του στα τραγούδια του Θοδωράκη που ερμηνεύει για πρώτη φορά.